پيش گفتار مترجم شواهد فراوانى حكايت از خويشاوندى نزديك دو قوم باستانى هندى و ايرانى مىكند . خويشاوندى كه چنين مىنمايد در چند سدهء اخير از يكديگر دور تر و بىخبرتر شده‌اند . اين دورى براى مترجم اين كتاب مايه دلتنگى و اندوه بوده و هست . خود را مغبون شده مىبينم ، از اين بابت كه از نعمت رفت و آمد و نشست و برخاست با عموزادگانم محروم شده‌ام . مىدانم مردمى مهربان و دوست داشتنى و با محبت‌اند . از اين مهمتر ديده‌ام كه مردمى سرد و گرم روزگار چشيده و آگاه و دانا و صاحب بصيرت‌اند . اى كاش ممكن بود از گنجينه عظيم و ژرف آگاهى و خرد ملى آنان بهره برد . اميد آن كه ترجمه اين كتاب به زبان فارسى بتواند گامى - هر چند ناچيز - در كوتاه كردن اين فاصله و جدايى باشد . ترديدى ندارم نزديكى هر چه بيشتر اين خويشاوندان نزديك و از يكديگر دور شده به سود آن دو خواهد بود و نتايج نيكو خواهد داشت .